Yazı Detayı
25 Ocak 2019 - Cuma 11:15
 
İSTİKRARLI BİR OTOBİYOGRAFİK HİKAYE OLUŞTURMA İHTİYACI.
Dr. Levent BİLGİLİ
mail.haber111@gmail.com
 
 

Boşaltmadan olmuyor. Ev doluysa, hart diskimiz doluysa ruhumuz ağırlaşıyor. Sıkıntılar, dertler kaplıyor her yanımızı. Bilgisayar kasıyor, çalışamaz hale geliyor. Ev doluysa, yeni şeylere yer kalmamışsa bir şeyleri değiştiremeyiz.

Bütün mobilyalarını boşalt, ta ki sultanlar Sultanına yer açılsın. Kalbindeki tüm ağırlıklardan, seni alıp götüren, köleleştiren masivadan kurtul. Sahip olduklarının sana sahip olduğunun farkında değil misin? Kalbindeki tüm ağırlıklarından kurtulamadan Sevgiliye kavuşamazsın. Ağırlıklarını at, ta ki Rab kalbine misafir olsun. Sevgilinin evidir gönül. O evi dünyanın pislikleriyle, malayaniyatıyla doldurmaya utanmıyor musun?

Kalbin içi, özü Rabbin sevgisi, muhabbeti için yaratılmıştır. Sen o beytullaha iyi bak. Sil, süpür, kazurattan temizle. Ta ki Rab kalbine misafir olsun. Masivanın ağırlıkları kalbini, ruhunu eziyor farkında değil misin? Boş ve lüzumsuz işlerle, eşya ile sana hiç şefkat etmeyen, bırakıp giden fani sevgililerle doldurup niye kendi kendine zülmediyorsun?

Yeni bir başlangıç, yeni bir kavuşma, gerçek bir aşk için boşalt gönül evini. Zira yeni bir hayat eskisi kaybolmadan gerçekleşemez. Tamamlanmamışlık bizi Rabbimize çağırır. “Hadi tam olanla bütünleş, fani olanı ebedi olanda erit” der.

Dünyayı, eşyayı, insanları düşledik. Arzuladık, çok, ama çok istedik. Hayal ettik kazanmayı, başarıyı, sahip olmayı. İlle benim olsun o dedik. Sonra fanilik ve ayrılık gerçeğinin duvarına tosladık. Dış dünyanın hakikatinin, içimizin hakikatine denk düşmediğini acıyla fark ettik. Ürperdik, üzüldük, ağladık.

Oysa emellerim ve elemlerime sermayem demişti Bediüzzaman. Gerçeğin çölüne hoş geldiniz. Hepimiz bolluğun ve sahip olduklarımızın ortasında, anlam açlığından kıvranıp duruyoruz. Hayal kırıklıkları her sokak başında göz kırpıyor. Hırslarımız ve enaniyetlerimizin güneşinde eriyip gidiyoruz. Öylesine dolduruyoruz ki aklımızı, ruhumuzu, kalbimizi Misafir’e yer kalmıyor. Sadece hayal kırıklığına uğradığımız konularda değil, hayatın neredeyse her alanında bencilliğimize, gururumuza, cahilliğimize çekilerek kendi küçük, basit iç dünyamıza sığınıyoruz.

O kadar çok lüzumsuz şeylerle dolduruyoruz ki hayatlarımızı, farkında bile olmadan eşyanın, insanların kölesi haline geliveriyoruz. Mc Adams’ın dediği gibi “İstikrarlı ve tutarlı bir otobiyografik hikaye oluşturma ihtiyacı” yüzünden etrafımızda gördüğümüz gibi yaşıyor, insanların zalimce kazanma yarışına katılıyor, herkesin aldıklarını almak zorunda olduğumuzu hissediyor, herkes kadar dindar, herkes kadar dünyevi yaşıyoruz. Hayatın her yaşında ve her safhasında başkaları ne yapıyorsa ve ne yapmak gerekiyorsa biz de aynısını ve tıpkısını yapıyoruz.

İnsanların hikâyesine katılma uğruna kendimiz gibi yaşayamıyor, kendimiz gibi göremiyor ve düşünemiyoruz. Sonra da toplumun empozelerinin oluşturduğu hayal kırıklıklarını anlamlandıramıyor ve kendi içimizde paramparça oluyoruz.

Boşaltmadan olmuyor. Sıkış tıkış evlerimize Sevgili uğramaz dostum. Yeni bir düşünme biçimine, yeni bir yaşama biçimine ihtiyacımız var. Emellerimizi ve elemlerimizi Rabbe çıkan merdivenler yapmaya ihtiyacımız var. Hayatın üzüntülerinden, dertlerinden, sıkıntılarından Misafir’e yol bulup, O’na, hep O’na çıkabiliyorsak hiçbir hayat deneyimi boşuna gitmemiş demektir.

Aniden farkına varmak gibi bir şey tıklım tıklım yaşadığımız. Kalabalıklar, koşuşmalar, kazanmalar, yarışlar, ağırlıklar…

Bir gün artık öylesine dolduracağız ki kalbimizi, evin gerçek sahibi olan Misafir hiç mi hiç uğramaz olacak diyarımıza.

Bir sevinç, bir farkındalık, bir bunalım, bir keder: Hepsi bize evin gerçek sahibini hatırlatır. Hepsi Rabbimizden gönderilen misafirler.

Bu kederler denizinden istifade et dostum!

Aklının, kalbinin, ruhunun, evinin bütün mobilyalarını gözden geçir.

Acıya hoş geldin de…

Ola ki bu misafirler evi gerçek sahibine açmak için, ruhlarımızı, gönüllerimizi boşaltmak için ziyaret etmişlerdir bizleri.

Ola ki yeni bir hayat tarzı, yeni bir bakış, yeni bir düşünme şekli için boşaltmaya çalışırlar evlerimizi.

Kurtul artık mobilyalarından!
 

 
Etiketler: İSTİKRARLI, BİR, OTOBİYOGRAFİK, HİKAYE, OLUŞTURMA, İHTİYACI.,
Yorumlar
Yazarın Diğer Yazıları
29 Haziran 2020
İTİBAR
06 Haziran 2020
Zencilerin Protestolarında Beyazların İşi Ne ?
10 Mayıs 2020
Göznüru Annelerimiz
24 Nisan 2020
BU YAZIYI OKUMAYIN, ÖLECEKSİNİZ
30 Mart 2020
Broadway ve Fitne
20 Mart 2020
İNSANLIĞA KORONAVİRÜS MESAJI
16 Mart 2020
Kassandra Damgası veya Koronavirüs
09 Mart 2020
Carpe Diem veya Derviş
02 Mart 2020
Neler Yapmadık Şu Vatan İçin
15 Şubat 2020
ÖZGÜR VE ÖZGÜN
10 Şubat 2020
Çağdaş Müslümanın Çağdaş Prensipleri
28 Ocak 2020
Şehir, Deprem, Toki ve İş bilmek
17 Ocak 2020
DİNÎ DEĞİL, DİN ALGIMIZI DEĞİŞTİRMEK.
03 Ocak 2020
2020 düşünceleri: söz sükut olmak, ilham filan…
26 Aralık 2019
INTERNET KASIRGASI
19 Aralık 2019
Davamız sağ olsun!
02 Aralık 2019
BENİM MUHTEŞEM, KARMAŞIK ALLAH'IM
22 Kasım 2019
KENDİMDEN HABERİM YOK, DÜNYADAN HABERİM OLSA NE OLACAK
06 Kasım 2019
TENKİT, MUHALEFET VEYA İKTİDARLARIN KÖRLEŞMESİ
23 Ekim 2019
Soğan severler derneği
23 Eylül 2019
ELİMİZDEN GELENİN EN İYİSİNİ YAPMAK ARTIK YETERLİ DEĞİL. İMKANSIZ GÖRÜNENİ YAPMALIYIZ
12 Eylül 2019
HASAN CEMAL’E AHMET ALTAN MEKTUBU
27 Ağustos 2019
BİN CAN İLE ARZU EDİLİR BİR SEYAHAT: ÖLÜM
09 Ağustos 2019
KURBAN, KALP VE DOST
06 Ağustos 2019
DOSTLUKLARIN/AŞKLARIN SON KULLANMA TARİHİ
17 Temmuz 2019
DARBELER VE FARELER 1
17 Haziran 2019
KÜÇÜCÜK
22 Mayıs 2019
GOOD WORDS ANOİNT A MAN, İLL WORDS KİLL A MAN
09 Nisan 2019
CRASH
01 Nisan 2019
MİLLİYETÇİLİĞİN PATENTİ MHP’DE GERÇEKLER
12 Mart 2019
MEHMET AKİF’TE İSTİKLAL, HÜRRİYET VURGULARI
04 Mart 2019
SURAT ASMAK HAKKIMIZ.
19 Şubat 2019
YOKSA SİZ BİR AJAN DA MI DEĞİLSİNİZ?
11 Şubat 2019
HÜZÜN Kİ EN ÇOK YAKIŞANDIR BİZE
30 Ocak 2019
Putlaştırdıklarımız 1
22 Ocak 2019
BİR MÜNKER NEKİR SOHBETİ
Haber Yazılımı