EĞİLMEYİN

EĞİLMEYİN Bismillahirrahmanirrahim Makama eğilmeyin. Para için eğilmeyin. Mal için eğilmeyin. Unvanlara eğilmeyin. Zengine, makam sahibine, mal sahibine başka selam verip; fakire başka selam verenlere yazıklar olsun. Günümüzde paralı ve makam sahibi biri olunca konuşmamız da tavrımız da değişiyor. Halk ağzıyla buna “yalakalık” denir. İnsan, karşısındakinin cüzdanına veya koltuğuna göre eğilirse omurgasını kaybeder. Zengine gülüp fakire asık surat göstermek, makam sahibinin yanında sesi kısılıp garibanın yanında yükselmek; iki yüzlülüğün ta kendisidir. Peygamberimiz ﷺ’in ölçüsü belliydi: Haklıya haklı, haksıza haksız denir. Yanında oturan kişi dilenci de olsa, vezir de olsa; muamele adalete göre şekillenir. “İnsanlara mevki ve seviyelerine göre muamele edin.” hadisi, zengine yaranmak için değil; hakkı olana hakkını vermek içindir. Zenginlik ve makam gelip geçicidir. Bugün selam durulan koltuk, yarın boşalır. Ama sözün, duruşun ve adaletin kalır. Eğilmeyen baş, iki yüzlülüğe bulaşmayan dil, fakirle zengini aynı tartıda tartan vicdan… İşte asıl makam budur. İnsan ancak Allah’ın huzurunda eğildiğinde, kimseye eğilmek zorunda kalmaz. Eğilecek tek makam ve tek yer, Allah Celle Celaluhu’nun huzurudur. İslam, insana dik durmayı; dünya için eğilmemeyi öğretir. Ne ara bu hâle geldik ki iki günlük dünya için ahiretimizi satar olduk? İnsanın kıymeti, cüzdanının kalınlığı değil; kalbinin doğruluğudur. Para için eğilen baş, bir gün o paranın sahibi değişince yine eğilir. Bu, hürriyetini satmaktır. Kur’an der ki: “Gözlerini, onlardan bir kısmını faydalandırdığımız dünya hayatının süsüne uzatma.” (Tâhâ, 131) Çünkü mal bir imtihandır, değer ölçüsü değildir. Peygamberimiz ﷺ buyurdu: “Gerçek zenginlik, mal çokluğu değil; gönül tokluğudur.” Gönlü tok olan, zenginin önünde bükülmez. Gönlü aç olan ise kırıntı için diz çöker. Mal gider, makam biter. Geride sadece duruşun kalır. Eğer eğileceksen, sadece seni yoktan var edene eğil. O’nun önünde eğilen, kimseye eğilmek zorunda kalmaz. Ahmet Sağlam